دوره هنر دراماتیک و اجزای آن

عضویت
در دوره ویدیویی «هنر دراماتیک و اجزای آن» با تاریخچه هنرهای نمایشی و انواع سبک‎های آن بیشتر آشنا می‎شوید. با مرور کوتاهی بر تاریخچه هنرهای نمایشی می‎توان شکل گیری نخستین نمایش‎ها را به قرن ششم پیش از میلاد در یونان باستان نسبت داد. اوریپید، سوفوکل و آیسخولوس از جمله نمایشنامه نویسان مطرح این دوره می‎باشند که با بهره گیری از هنر تئاتر، اغلب برای پرستش و ادای احترام به خدایان اجراهایی را برگزار می‎کردند. با گذشت زمان و ظهور دین مسیحیت، نمایش‎ها شمایلی معنوی پیدا کرده و داستان‎هایی از کتب مقدس را روایت می‎نمودند که اغلب دربردارنده موضوعاتی مذهبی و اخلاقی بودند. نمایشنامه آدمیزاد "Everyman" در اواخر قرن پانزدهم، از فاخرترین نمونه‎های این سبک اجرا، حاوی پندها و آموزه‎های دینی سرشاری است که اعمال نیک را تنها راه رستگاری هر انسانی بر می‎شمارد. با آغاز دوره رنسانس تحولی عظیم در زمینه‎های هنری و فکری اروپا پدید آمد که به طبع آن، نمایشنامه‎ها نیز دستخوش تغییراتی مهم گردیدند و به عنوان یکی از نخستین راه‎های ارتباطی در انتقال مفاهیم، برای سرگرم کردن عموم مردم به اجرا درآمدند. نمایش‎ها از محدوده مذهبی بودن خارج و به سبک‎های مختلفی تقسیم شدند که از مهم‎ترین آنها می‎توان به رئالیسم و رمانتیسم اشاره کرد. نمایشنامه نویسان سبک رئالیسم یا واقع گرایی با اتکا به معضلات اجتماعی، سعی در به تصویر کشیدن حقایق زندگی داشتند. به عنوان مثال نمایشنامه مویزی در آفتاب "A Raisin in the Sun" داستان زندگی خانواده سیاه پوستی را بازگو می‎کند که به دلیل نژادپرستی حاکم در کشور، دچار بحران هویتی می‎شوند. آنها مجبورند برای مقابله با ناعدالتی‎های اجتماعی و دستیابی به رویاهای خود به مبارزه با فرهنگ جامعه بپردازند. یکی دیگر از سبک‎های پرطرفدار نمایشی و سرشار از احساسات انسانی و عواطف روحی، هنر درام نام دارد. نمایشنامه نویسان بزرگی نظیر کریستوفر مارلو، بن جانسن و ویلیام شکسپیر با به کارگیری عناصر درام در خلق نمایش‎هایی کمدی و تراژدیک، به موفقیت‎های بزرگی دست یافتند. ویلیام شکسپیر از جمله بزرگان عرصه نمایش درام در استفاده از نظم و نثر در بیان جملاتی آهنگین تبحر خاصی داشت. جمله معروف «بودن یا نبودن» را بی‌شک شنیده‎اید. این عبارت نمونه‎ای از جملات ماندگار شکسپیر در نمایشنامه هملت می‎باشد. این درام‎نویس مشهور انگلیسی با بهره‎گیری از نبوغ بالای خود، به راحتی خلق لحظاتی عاطفی و نفس‎گیر را ممکن ‎ساخت و نمایشنامه‎هایی را به تحریر درآورد که همواره طرفداران بسیاری دارند. ناگفته نماند که هنر نمایش و اجرا با موضوعات و مسائل روزمره زندگی انسان‎ها عجین شده و قصد دارد تصوری صحیح را در جامعه پرورش دهد.