دوره تاریخچه تئاتر

عضویت
در دوره ویدیویی «تاریخچه تئاتر» به بررسی پیشینه هنر پرطرفدار تئاتر و معرفی برخی از سالن‌های تاریخی در نقاط مختلف اروپا خواهیم پرداخت. تئاتر، شاخه‌ای از هنرهای نمایشی است که در آن داستان نمایشنامه توسط هنرپیشگان نمایش در حضور تماشاگران اجرا می‌شود. منشأ اصلی تئاتر را می‌توان به مراسمات سنتی و مذهبی سرزمین‌های مختلف نسبت داد. پیشینه این هنر نمایشی به سده ششم پیش از میلاد مسیح در یونان باستان باز می‌گردد؛ درست زمانی که فردی به نام تسپیس شیوه جدیدی را برای اجرای سرود تاریخی دیتیرامب ابداع نمود. در این روش یک بازیگر نقش تمامی شخصیت‌های داستان را به کمک صورتک‌های مختلف و با همراهی همسرایان به نمایش در می‌آورد. در سال 534 پیش از میلاد نخستین رقابت برای انتخاب بهترین تراژدی برگزار گردید. در این رقابت تسپیس، شاعر و هنرپیشه یونانی توانست برنده اولین سری از این رقابت‌ها باشد. از دوره یونان باستان 32 تراژدی از سه نمایشنامه نویس برجسته آن زمان یعنی آیسخولوس، سوفوکل و اوریپید به جای مانده است. پس از تسپیس، یکی از تراژدی‌نویسان برجسته آن زمان یعنی آیسخولوس، بازیگر دوم را نیز به صحنه اضافه نمود و سبب تکامل زبان تراژدی در یونان باستان گردید. در میان آثار به جای مانده از این دوره، نمایشنامه ادیپ شهریار اثر سوفوکل تاکنون به عنوان کامل‌ترین تراژدی یونان باستان شناخته شده است. پس از دوران روم باستان تا چندین قرن هیچ سالن تئاتر دائمی وجود نداشت و هنرپیشگان، نمایش خود را بر روی صحن‌های مختلفی برگزار می‌کردند، تا اینکه در قرن شانزدهم میلادی آندره پالادیو، معمار برجسته ایتالیایی سالن تئاتر المپیکو را در شهر ویچنزا بنا نهاد. این سالن بخشی از یک مجموعه ساختمانی در این شهر واقع در شمال ایتالیا بوده و به عنوان قدیمی‌ترین سالن تئاتر به جای مانده از دوره رنسانس به شمار می‌رود. در این دوره سازه‌های متعددی در سالن‌های مختلف تئاتر طراحی شد و امکان تغییر دکور صحنه در میان یک نمایش را فراهم نمود. این سازه‌ها برای نخستین بار توسط Jacopo Vingola ابداع گردید و به کمک آن بازیگران در میان دکور صحنه به ایفای نقش می‌پرداختند. مدتی بعد صحنه آرایی و جلوه‌های ویژه نیز توسط هنرمند خوش ذوقی به نام برناردو بونتالنتی به عناصر نمایش اضافه شد و دنیای هنرهای نمایشی را متحول نمود. سالن تئاتر فارنز "Teatro Farnese" یکی دیگر از سالن‌های تئاتر سبک باروک در ایتالیا است که پس از تخریب شدنش در دوران جنگ جهانی دوم مجددا در سال 1962 مورد بازسازی قرار گرفت. سازنده این بنا یعنی آلیوتی اولین کسی بود که از بال‌های متحرک در صحنه برای تغییر فضای نمایش استفاده کرد. بعدها این دکورهای پرسپکتیوی در اروپا گسترش یافت و در بسیاری از سالن‌های نمایش مورد استفاده قرار گرفت. در ادامه توجه شما را به تماشای ویدیوهای این دوره جذاب جلب می‌کنیم.